ICAGENDA_PLG_SEARCH
Pretraga video galerije
Pretraga kontakata
Pretraga sadržaja
Pretraga kategorija proizvoda
Pretraga proizvoda
Pretraga Komentara

Aloja kroz istoriju

Aloja je prava medicinska riznica o čijim su se lekovitim moćima prenosila iskustva vekovima, s kolena na koleno. Ova čudotvorna biljka se spominje još u Starom zavetu 6000 godina pre Hrista.

Recepture sa alojom pronadjene su i na mesopotamijskim glinenim tablicama 2200.godine p.n.e. koje su nađene u gradu Nipuru. Pisani oblik lekovitih svojstava Aloje Vere je pronađen u starom Egiptu između kolena jedne mumije na papirusu iz 1550. godine p.n.e. Ova biljka je preneta u Aziju 400. godina p.n.e.

Stari Egipat

Grčki lekar Celsius je aloju uveo u zapadnu medicinu 50. godina p.n.e. Zapisi koji potiču iz ovih vremena spominju aloju kao svestranu "čudesnu biljku". Kao kraljevsku i svetu biljku poštovali su je i sa velikim uspehom koristili faraoni, Indijanci, Kinezi, Japanci, ajurveda lekari, kao i mnogi drugi narodi i plemena, zatim Indira Gandi, Napoleon, Aleksandar Veliki, Kristofer Kolumbo, Hipokrat i druge poznate ličnosti u istoriji. Prvi detaljan opis ove biljke dao je čuveni Dioscorides u periodu od 41. do 68. godine naše ere. Tada je pisao o ovoj biljci da donosi miran san, da čisti stomak, da leči opekotine, genitalne upale, sluzokožu, da je dobra za lečenje šuge, hemoroida, modrica, da zaustavlja opadanje kose, bolove u usnoj duplji, kao i krvarenja kod rana, da leči anginu, bolesti oka i usne duplje.

Plinije Stariji (od 23-79 godine n.e.), rimski doktor, potvrdio je Dioskoridesove zaključke i utvrdio da aloja leči rane od lepre. Aloja kasnije oko 200.godine n.e. postaje vrlo značajna u medicini Starog Rima. Koristili su je doktori kao sto su Galen, Antyllus, Aretaces, kao i mnogi drugi zapadnoevropski doktori.

Prema dostupnim podacima, aloja počinje da se koristi u Kini negde izmedju 700. i 800. godine n.e., naročito za lečenje oboljenja kože, upale sinusa, groznice i grčeva kod dece.

Oko 900. godine n.e. arapski filozof, inzenjer i doktor AL-Kindi tvrdi da je aloja vrlo efikasna u lečenju inflamatornih tegoba, čira na oku, melanholije i drugih medicinskih problema, kao i da se u Iranu koristila kao purgativ, a u Egiptu za čišćenje digestrivnog trakta i za detoksikaciju celog organizma. Izmedju 10. i 13. veka Aloja Vera ulazi u Englesku medicinu i koristi se kao purgativ, za lečenje spoljnih rana i bolesti. Španski konkvistadori i misionari donose aloju u Novi svet u 15. i 16. veku. Sađena je oko katoličkih misija, a misionari i domoroci su je široko primenjivali kao univerzalno sredstvo za lečenje, na Karipskim ostrvima, u Centralnoj i Južnoj Americi. Godine 1720. naučnik Carl Von Linne po prvi put je upotrebio naziv Aloja Vera za ovu biljku, koja je danas poznata kao Aloe Barbadensis Miller (po botaničaru Milleru). Do 19. veka je objavljeno na stotine radova gde doktori i laici širom sveta opisuju mnogobrojna lekovita svojstva Aloje Vere. U Americi je 1820. godine zvanično prihvaćena kao purgativ i kao sredstvo za zaštitu kože. Na Floridi je 1912. godine osnovana prva komercijalna plantaža Aloje Vere. Aloja se koristi za lečenje rana izazvanih radijacijom, kao i za lečenje cireva na koži, opekotina, dermatitisa i drugih povreda i bolesti kože.

- Hipokrat: je pisao o ovoj biljci kako leči tumor, stimuliše rast kose, leči dizenteriju i pomaže kod stomačnih tegoba.
- Paracelsus: Zlatne kapi iz aloje leče trovanje krvi i opekotine.
- Avicenna: Aloja je sredstvo za lečenje rana, protivotrov, eliksir života.
- Glavni hirurg Napoleona je ovom biljkom lečio povrede ranjenicima.
- Iz antickih vremena na Vazama Egipta se dobro vide crteži koji prikazuju aloju.
- Faraoni su verovali u moć ove biljke kao eliksira za dug život.
- Kleopatra je bila veoma zahvalna ovoj biljci, jer je njena lepota i neodoljivo zračenje poticalo od Aloja gela. Oko piramida i duž puteva je sađena ova biljka.
- U Novom zavetu (Jevandelje po Jovanu, glava 19. stih 39 i 40) piše da su telo Isusa Hrista namazali balzamom od aloje i mirte (oko 100 litara).
- Atharva-veda i Ajurveda lekari su ovu biljku najviše držali u tajnosti.
- Kod Indijanaca aloja spada medu 16 najcenjenijih biljaka. Jivari su ovu biljku nazivali "nebeski lek".
- Maja devojke su mazale lice sokom od aloje.
- Za kineskog cara trnje ove biljke je predstavljalo "nokte Božijeg carstva". Kineski lekari su trnje koristili za akupunkturu.
- Japanci su ovu biljku nazivali "kraljevskom biljkom". Samuraji su mazali telo alojom pre početka svakog obračuna, da bi bili neranjivi.
- Kod Grka, biljka aloja simbolizuje lepotu, strpljenje, sreću i zdravlje.
- Aleksandar Veliki je 330. godina pre Hrista u palestini zadobio po život opasnu ranu od strele, koja se zagnojila. Jedan pop je sa biljkom aloja izlečio ranu vrlo brzo. Iz tog razloga su kasnije Aristotel i Aleksandar Veliki odlučili da osvoje ostrvo Sokorta "u Indijskom okeanu" gde je ova biljka najviše uspevala.
- Cristofer Columbo: postoje četiri biljke koje su u životu neophodne coveku: pšenica, grožde, maslina i aloja. Prva hrani, druga usrećuje srce, treća uspostavlja harmoniju a četvrta leči. Nikad nije kretao na put bez Aloja Vere.
- Francois-Vinsent Raspali (francuski hemičar, Carpentras 1794 - 1878): već 20 godina lečim svoje pacijente Aloja Verom i mogu da konstatujem da su mnoge bolesti nestale pred mojim očima. U pismu je napisao: Voleli bi ste da živite dugo kao Noe? Koristite Aloe.
- Mahathama Gandhi (Pismo Rolandu Romainu-u): Pitaš me o tajni te snage koja me je držala za vreme dugotrajnih postova? Moja snažna vera u Boga, jednostavan život, i biljka Aloja koju sam upoznao krajem XIX veka kad sam bio u Africi.
- Današnja kineska medicina koristi Aloja gel za lečenje arterioskleroze.
-1969. godine, astronauti koji su sleteli na Mesec, nosili su sa sobom u svemirskom brodu i kremu od Aloe
 
Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
porn Porn